Για τον χρόνο

κρύο σούρουπο σάπιο χιόνι
το μονότονο τιτίβισμα ενός κοκκινολαίμη στον κήπο του πατρικού
η βουή της τηλεόρασης η ζωή λιγοστεύει
το ξόδεμα συντελείται εντός μας φαγοκυττάρωση
η Ελλάς των Ελλήνων μόνο κρύο και σάπιο χιόνι
παγωμένα ακροδάχτυλα μεταθέσεις σε βρωμερούς θαλάμους
νεκρή φύση επέστρεφα για να σε συναντήσω
μ’ έπιανε πρωί άμαθος από ξενύχτι έσφιγγα δόντια και συνέχιζα
θυμάμαι μοναξιά κάθε φορά η μοναξιά έρχεται μ’ άλλο πρόσωπο
θυμάμαι μόνο όσα έχω μαλάκας μπρος στο συνηθισμένο
απολογισμός μωρών παρθένων εγώ κανείς
κανείς δεν βγάζει τον σκασμό