Eκεί έξω



 …πρέπει να είμαστε ευγνώμονες που υπάρχει τουλάχιστον
κάποιο λάθος για το όποιο αδίκημα μας κατηγορούν
Oscar Wilde

Τί πάει να πει είναι λίγος ο καιρός; Οι μέρες είναι μέρες κι οι νύχτες όπως όλες οι νύχτες ν’ αφήνομαι στο έλεός τους χωρίς να αναρωτιέμαι ποιο θα ‘ναι το επόμενο λάθος μου. Κι από τις απότομες αλλαγές θερμοκρασίας πείθομαι ότι, άριστος σημαίνει άρρωστος. Αλλά πάντα οι μεγάλες αλήθειες μου έκλεβαν χρόνο ή εξασθενούσαν επικίνδυνα την καρδιά μου. Βγαίνω στο μπαλκόνι. Κάνω το σταυρό μου. Μια συγκατοίκηση που δεν μου ‘κατσε ποτέ. Δεν υπάρχει σωτηρία. Πλαγιάζω μόνος γιατί αδυνατώ. Η δυσκολία των πραγμάτων. Το αδιευκρίνιστο των δυσκολιών. Η ζωή δεν είναι για όλους. Περνούν μπροστά οι επίλεκτοι. Ακολουθούν οι ανεπίδεκτοι. Τί πάει να πει δεν αντέχω άλλο; Οι αντοχές δεν είναι αντοχές. Λεπτές κινήσεις είναι. Σπασμοί είναι. Ένα σοκ για τον καθένα είναι. Κάνει ζέστη. Αυτό ήθελα να πω. Νηνεμία. Η θερμοκρασία του δωματίου. Η θερμοκρασία του νερού. Συνθήκες υπολογίσιμες αλλά σκοτεινές. Τί πάει να πει έλλειψη εμπιστοσύνης; Είναι ρευστή εκεί έξω η ζωή. Κακοτοπιές και λάθη επιτρέπονται. Κατ’ αποκλειστικότητα.