Άτιτλα

Μνήμη Κώστα Καρυωτάκη

Καιρός για λίγους
επίλεκτους καμικάζι
που αφήνουν ακόμα κηλίδες σπέρματος
ν’ απλώνουν
στα σεντόνια.

***

Τα κείμενά μου με καθετήρα και ορό.
Παραπληγικές φράσεις
σημεία στίξης με θράσος γροθιάς
ερωτήματα που γράφτηκαν
για να παραμείνουν αναπάντητα
σαν από χρόνια μαλωμένος με τις απαντήσεις.

***

Τα σκοτωμένα μέσα μου παιδιά
και το κτήνος του κόσμου
που αρχίζει ν’ αγαπιέται επικίνδυνα.

***

Καιρός για λίγους
χαλκέντερους
και ολίγον τι νομοταγείς.
Όχι σαν εμάς τους άθεους,
τους άρρωστους και τους αλήτες.

***

Κι αν σε ρωτήσουν
κρύβομαι να τους πεις
γιατί γεννήθηκα πιο μόνος
από όλους τους μόνους.

***

Κι ο κόσμος να τους πεις
όπως κι οι αλήθειες
δεν επαναλαμβάνεται.