Με ρωτούν πως νιώθω
που έγινα σαράντα
Τί μεσολάβησε με ρωτούν
απ’ τα τριάντα στα σαράντα
και δεν θυμάμαι
δεν έχω κάτι να τους πω
Μονάχα ότι αφήνω περισσότερα
απ’ όσα παίρνω
Θέλω να πω αδειάζω
απ’ τα περιττά
μπορεί κι απ’ τα ουσιώδη
Όλα στο σχεδόν
καθόλου καθησυχασμένος
καθόλα ανεπαρκής
Νιώθω τον κλοιό
Νιώθω –ακόμα– την ανάσα μου
Τί περισσότερο θα μπορούσα
να πω;
