Ημέρα Λαμπρής


...πρώτοι, θαρρώ, αυτοί, στον κόσμον εδώ κάτω,
έκαμαν οίστρο της ζωής τον φόβο του θανάτου
Ανδρέας Εμπειρίκος

Κυριακή της ζωοφαγίας, παρόντες κι απόντες μαζί. Κάποτε οι άνθρωποι δεν θα ‘χουν ανάγκη τους ανθρώπους, πορευόμενοι ήρεμοι προς την κατεύθυνση του ανέμου.

***

Προσμένουμε το τέλος, γιορτάζοντας. Θανάτου εορτάζομεν νέκρωσιν. Σ’ αυτή τη χώρα όλα θυμίζουν έναν κατ’ εξακολούθηση θάνατο. Μια παροδική αναγέννηση διαδέχεται πάντα το διαγεγραμμένο της φθοράς.

***

Αυτός ο τόπος δεν είναι παρά μία σε βάθος εξοικείωση με το επερχόμενο τέλος. Κι ας φαντάζουν όλα κάτω απ’ το δυνατό φως εξαγνισμένα και παρηγορητικά.

***

Ό,τι τελειώνει, τελειώνει για πάντα. Ίσως μόνο το τραγούδι του γρύλου νωρίς το βραδάκι θα θυμίζει όσα κάποτε ζήσαμε στο πέρασμά μας απ’ αυτόν τον κόσμο.

***

Ανάσταση σημαίνει πορεία προς τον θάνατο. Χωρίς προσδοκίες και ελπίδες.


[φωτογραφία: Κων/νος Μάνος]